“Brood en concerten houden een volk niet stil”

INTERVIEW – Mariam El Maslouhi, een studente Toegepaste Psychologie, hield zich in het begin van de Marokkaanse opstand bezig met het vertalen van Arabischtalige video’s naar het Engels. Daarnaast voorzag ze internationale media als AlJazeera en de Britse Guardian van updates door in het Engels te twitteren over het verloop van de demonstraties.

Waarom vind je het belangrijk om je in te zetten voor de situatie in Marokko terwijl je in Nederland woont en leeft?
Bij mij gaat het er niet zozeer om dat het protest zich in Marokko afspeelt. Ik ben ook actief als het gaat om Palestina, Irak of Tibet. Het gaat er om dat ik voor democratie en gelijkheid ben en geloof dat iedereen dat verdient. Het feit dat de protesten zich nu in Marokko afspelen is wel persoonlijker omdat ik veel familie daar heb en er zelf heb gewoond. Ik heb de corruptie en ongelijke behandeling van dichtbij kunnen meemaken en dat maakt de strijd persoonlijk en belangrijk.

Speelt jouw familie een rol in jouw engagement?
Mijn oudste zus is altijd erg activistisch geweest en mijn ouders hebben het altijd belangrijk gevonden om bewust te zijn van wat er zich in de wereld afspeelt. Zo heb ik geleerd te waarderen wat ik heb omdat sommige mensen elders erg weinig hebben. Mijn ouders maakten mij ook van jongs af aan heel duidelijk wat het verschil was tussen een zionist en een jood, omdat dat mij soms wat onduidelijk was als je beelden van de Palestijnse intifada zag op televisie.

“Mijn vader vond het in het begin wel eng.”

Hoe wordt op jouw inzet gereageerd?
Over het algemeen positief. Mijn vader vond het in het begin eng. Vooral omdat ik in april naar Marokko ging en erg actief was met het bloggen en twitteren en omdat ik de mensen van de 20-februaribeweging persoonlijk had ontmoet.

Je blogt en twittert in het Engels. Krijg je daarmee genoeg internationale media-aandacht voor Marokko?
Over het algemeen valt het zwaar tegen. Al biedt AlJazeera wel enkele artikels. Van de Nederlandse media was er wat aandacht voor het protest begon en tijdens het begin van de beweging, maar verder merkte ik weinig berichtgeving. Wel zie ik dat er steeds meer in het Engels wordt getwitterd als het om de 20-februaribeweging gaat en worden de Marokkanen in Amerika bijvoorbeeld steeds actiever.

“Als Marokkaanse met de Nederlandse nationaliteit heb ik weinig te vrezen.”

Wat verwacht je van het verloop van het protest?
De leden van de 20-februaribeweging hebben al veel bereikt en ze hebben gezien dat ze dat hebben gedaan op eigen kracht en dat geeft moed en vooral hoop. Brood en concerten houden het Marokkaanse volk niet meer stil. Marokkanen zien om zich heen regimes vallen die al decennia aan de macht zijn, dus waarom Marokko niet?

Je geeft vrij en duidelijk je mening. Je bent niet bang voor eventuele gevolgen hiervan in Marokko?
Toen het protest in februari van start ging, kreeg ik veel nare e-mails en andere berichten. Mijn Facebook haperde ook als ik iets probeerde te posten bij een pagina van de 20-februaribeweging. Dat schrikt af in het begin, maar na een tijdje raak je daar aan gewend. Ik was ook eens in Fez, in Marokko, met een paar leden van de 20-februaribeweging in de taxi terwijl we het over de beweging hadden. Toen werd ons door de chauffeur vriendelijk verzocht om over iets anders te praten. Dan voel je de spanning wel, maar als Marokkaanse met de Nederlandse nationaliteit heb ik toch weinig te vrezen, hoop ik.

© 2011 – Hasna Ankal

Advertenties

One thought on ““Brood en concerten houden een volk niet stil”

  1. goede artikel ! let wel op.. ook met europese paspoort riskeren we toch gevolgen in het land van de makhzen.. maar dat moet ons niet schrikken.. mamfakinch .. kost wat het kost

Reacties zijn gesloten.